|
![]() |
PROGRAMA | ORGANIZADORES | SEDE | |
![]() |
LA FACULTAD DE CIENCIAS DE LA COMUNICACIÓN La Facultad de Ciencias de la Comunicación de Santiago de Compostela, obra del arquitecto portugués Álvaro Siza, se concibe como un edificio abierto, donde las personas y la infraestructura convergen en un espacio de trabajo acogedor y dotado de las últimas tecnologías audiovisuales y multimedia. Reflejo de los cambios producidos en todos los campos de la Comunicación, la Facultad cuenta con lugares dotados para la producción televisiva, radiofónica, cinematográfica, multimedia, en prensa escrita y en Internet, que pueden ser aprovechados de forma simultánea gracias a la especialización y la interconexión de todos los departamentos, laboratorios y aulas del edificio. El centro de reunión de la Facultad está ubicado en el Auditorio, con capacidad para 300 personas y diseñado con el espíritu integrador que caracteriza a todo el edificio. Cuenta con cabinas de traducción simultánea y cabinas de proyección audiovisual que le permiten acoger todo tipo de eventos y espectáculos, desde congresos y conferencias hasta obras cinematográficas. Inaugurada en el año 2000, la Facultad da cabida en nuestros días a más de 600 alumnos de las Titulaciones de Periodismo y Comunicación Audiovisual, y continúa renovándose cada año para estar en la cabecera de los proyectos de acceso a las nuevas tecnologías de la información y la comunicación. SANTIAGO DE COMPOSTELA “Compostela ten a regalía insine e perigosa de deixar ó home, ó home mozo, soio entremedio de podentes símbolos. Eles piden moito. Soio co quentor das almas se quentan as pedras. Nas vilas de tipo moderno e imitativo, o esprito afúndese na media emocional da xente, no seu senso do tempo. Dan feitas as horas. Espaventan as fondas inquedanzas. En Compostela compre moito vento de individualidade para non ficar atrás no bogar das torres e no coaderno de bitácora dos craustros, moita labra de seixo de vontade pra que o enxergar dos mil ollos de cinza das pedras non sexa esdenoso ou compasivo.” “As leuciós da pedra, a soutriña dos silencios, aconsellan a práctica dos filósofos, dos tráxicos. Pro non ha ser fiel a Compostela quen a pense soio amiga dos sistemas e composiciós de síntesis derradeiras. Non folleemos as horas e as pedras como un fermoso e tristeiro epílogo. O problema e a xustificación non supón a laboura de un simbólico pechamento como a Casa do Cabidoo soio maxinado choer os mil reflejos da praza da Pratería. Na mesma historia do gosto das Artes, enxergamos a realidade dunha Compostela enxamais rematada. Moitos mantos de interpretación pendurados do Obradoiro, do Santo Domingo, cairon como fanados telóns de teatro.” De “A Procesión das horas” (O Espello na Serán) R. Otero Pedrayo. De Nouturno Compostelán (O Espello na Serán) R. Otero Pedrayo “Mais dunha noite erguinme pra constatar non ser Compostela un sono tecido de leviás imaxes. Formábase en min a idea de ser a derradeira pantasma do Romanticísmo. Mais non quixen determe no análisis. Decorrían algareiras as horas. Era preciso adoitar o illado outaneiro sentir do eu e do mundo ás horas ledas, riseiras, amarguradas, onde o cheiro do pote e do mar vulgar se misturaban coas finas esencias lembradoras....” “Desvelamento de Santiago”. Revista Grial
|
||
CONGRESO FUNDACIONAL I+C INVESTIGAR LA COMUNICACIÓN Facultad de CC. de la Comunicación. USC. Avd. Castelao s/n 15782. Santiago de Compostela. T +34 981 563 100 Ext. 16556 (María Salgueiro y Xabier Ramos) E-mail: aeic2008santiago@aeic2008santiago.org |